H κάργια δίπλα στην .... Καρυάτιδα, στις ειδήσεις των 8

Mέχρι πρότινος πιστεύσαμε ότι οι σεισμολόγοι είχαν κατακτήσει με το σπαθί τους τον ρόλο του πλέον ιντριγκαδόρικου κλάδου και του πιο... σεισμογενούς καθώς μετά  την επίσκεψη των Ρίχτερ, έδιναν και εξακολουθούν να δίνουν παράταση στις ...δονήσεις, μεταφέροντάς τες στα τηλεοπτικά πλατώ και τους ραδιοφωνικούς θαλάμους, ανταλλάσσοντας πυρά και προχωρώντας σε μαντεψιές που συχνά πυκνά σηκώνουν την τρίχα των τρομοκρατημένων πολιτών...κάγκελο.

Όμως να που δεν είναι μόνοι τους οι επιστήμονες του Εγκέλαδου, έχουν και άλλους συντρόφους που ασχολούνται επίσης με τα έγκατα της γης, σε πολύ πιο επιφανειακό επίπεδο, αλλά πάσχουν  ακριβώς από το ίδιο κουσούρι.

Οι αρχαιολόγοι  ήταν ένα κλάδος που δεν μας είχε αποκαλυφθεί με την παρουσία του στα ΜΜΕ, εγχώρια και διεθνή,  αλλά είχε τιμήσει ουκ ολίγες φορές τη χώρα με τις επιστημονικές αναλύσεις, εργασίες και μελέτες του, με όλα αυτά τα οποία, εν ολίγοις, αφορούν και την ίδια την επιστήμη της αρχαιολογίας.

Είχαμε την αίσθηση, αν εξαιρέσεις κάτι κατά καιρούς εντάσεις οι οποίες δεν ξέφευγαν από τα όρια της ευπρέπειας, όπως π.χ. η κόντρα Κολώνα με Κατσωνοπούλου για την Αρχαία Ελίκη, ότι οι αρχαιολόγοι είναι κάποιοι σοβαροί και αθόρυβοι άνθρωποι, ταγμένοι στην επιστήμη τους και πολύ έξω από αυτό που ονομάζεται τηλεοπτικό σήριαλ.

Αλλά να τελικά που το κουσούρι φαίνεται μόνο όταν το φωτίζεις. Άμα του ρίξεις έναν προβολέα, ή ακόμη χειρότερα άμα του βάλεις από δίπλα και ένα πολιτικό... σκουλήκι να το τρώει, τότε πάει περίπατο και η αξιοπρέπεια και η σοβαρότητα του κλάδου.

Ο τάφος της Αμφίπολης, δεν φέρνει  στο φως μόνο ένα μοναδικό μνημείο της ανθρωπότητας που προσκυνά συγκλονισμένη την ελληνική τέχνη, την αναντίγραφη ανά τους αιώνες, δεν φέρνει στο φως μόνο το μυστήριο και την έκπληξη που το ακολουθεί, όταν σου αποκαλύπεται με τόσο μελωδικό ρυθμό, με τόσο χρώμα και άρωμα, το παρελθόν μπροστά σου.

Μαζί με τα θαύματα τα ελληνικά ανασκάπτονται και τα κουσούρια, σε ένα μοναδικό κοντράστ που αποτυπώνει με περίτεχνο τρόπο το μωσαϊκό των ταλέντων αλλά και της ψυχοσύνθεσης αυτού του λαού του μικρού, του μέγα, που είναι ικανός για τα καλύτερα και για τα χειρότερα, που ένα πράγμα το΄ χει τον λόγο τον αληθινό και το παιχνίδι της απάτης, που καταφέρνει να  ζωγραφίζει ακόμη και στον ...τάφο  το προφίλ του Σαμαρά για να  ανασκαφεί ίσως μια μελλοντική εκλογική ανάσα, που αντί να ενώνει μπρος σε ένα συγκλονιστικό, σε ένα πρωτοφανές μνημείο, χωρίζει και χωρίζεται σε μάντεις, αμφισβητίες, διεκδικητές, καχύποπτους, ξερόλες, αστοιχείωτους, βολεμένους, απειλούμενους  και εκτοξεύοντες απειλές, σχολιαστές, επικριτές   και λίγους απλώς ...γραφικούς.

Η Αμφίπολη και ο περί αυτήν δημόσιος λόγος,  είναι η εικόνα μας, είμαστε εμείς οι Έλληνες  και έτσι είμαστε φτιαγμένοι από αρχαιοτάτων χρόνων.

Δεν αλλάζει το καλούπι ούτε καν την ώρα που κάτι μεγάλο και λαμπρό, υψώνεται μπροστά μας και κόβει την παγκόσμια ανάσα. Ακόμη και εκεί, εμείς θα βρούμε μια αναπνοή για να  βάλουμε την...  κάργια δίπλα στην καρυάτιδα, στις ειδήσεις των 8.